رهگذر

ورهگذر تاابد راهی بود ومسافر جایی برای ماندن وایستگاهی برای ایستایی نداشت ،بود خیلی زیاد بود اما راهی که شد راه بی تابش می‌کرد وسوسه رسیدنها به ناکجاها بیشتر پاهایش خسته اما راهی شد وادمه داد ...این قصه اهالی زمین است در هر رنگ وشمایلی میمانیم به گمان خودمان اما هر لحظه در راهیم....